OctaPi: رمزنگاری کلید عمومی

در این منبع، با ایده های پشت رمزنگاری کلید عمومی (PKC)، از جمله مفاهیم یک کلید عمومی و الف کلید خصوصی. با این پیشینه در PKC، درک خود را با پاسخ دادن به سوالات و تکمیل یک چالش برنامه نویسی پایتون آزمایش خواهید کرد. سپس از OctaPi برای یافتن فاکتورهای اول با روش brute-force استفاده خواهید کرد.

داستان رمزگذاری کلید عمومی

در سال 1976، ریاضیدانان آمریکایی ویتفیلد دیفی و مارتین هلمن روشی را برای تبادل امن کلیدهای رمزنگاری در ملاء عام منتشر کردند. برای سال ها، این داستان PKC بود. با این حال، در سال 1997، GCHQ کارهایی را که در اوایل دهه 1970 توسط ریاضیدانان بریتانیایی برای آنها انجام شده بود، از طبقه بندی خارج کرد و منتشر کرد که نشان می داد مفاهیم کلیدی رمزنگاری کلید عمومی در ابتدا در بریتانیا کشف شده بود. تا آن زمان، همه اینها توسط دولت بریتانیا مخفی نگه داشته شده بود.

جیمز الیس، ریاضیدان GCHQ برای اولین بار این ایده را در دو مقاله مطرح کرد: امکان رمزگذاری دیجیتالی غیر سری ایمن (ژانويه 1970) و امکان رمزگذاری آنالوگ غیر مخفی ایمن (مه 1970).

در سال 1974، یکی دیگر از ریاضیدانان GCHQ، کلیفورد کاکس، اجرای احتمالی تکنیک "رمزگذاری غیرمخفی" را با استفاده از اعداد اول در مقاله خود توصیف کرد. نکته در مورد "رمزگذاری غیر محرمانه".

مالکوم ویلیامسون، ریاضیدان سوم GCHQ، روش تبادل کلید را در ژانویه 1974 در مقاله خود شرح داد. رمزگذاری غیر مخفی با استفاده از یک فیلد محدود. این روش بسیار شبیه به تکنیک Diffie-Hellman است، اما چندین سال قبل از آن است.

اگر علاقه مند به دانستن بیشتر در مورد موضوع هستید، نگاهی به آن بیندازید رمزنگاری کاربردی: پروتکل ها، الگوریتم ها و کد منبع در C، بروس اشنایر، ویلی (ISBN 978-1-119-09672-6). توجه داشته باشید که داستان رمزنگاری کلید عمومی در این کتاب قبل از اعلام GCHQ در سال 1997 است.